Anderhalve week ben ik alweer terug in het vertrouwde Nederland!!!
Het heeft even geduurd voor ik deze afsluitende weblog kon schrijven, dit omdat ik niet de goede woorden kan vinden om weer te geven wat ik ervaren heb.
Alles wat ik gezien, gehoord, en beleefd heb was indrukwekkend en zal ik zeker nooit vergeten!!!
De lieve, ondeugende, zingende, brutale, vrolijke, mooie kinderen van Ithemba.
De omstandigheden in de townships waar de meeste wonen, die me vaak zo aangrepen dat ik mijn tranen niet of moeilijk tegen kon houden.
Het Afrikaanse verkeer ( ik was heel blij dat ik er zelf niet hoefde te rijden)!
Het vele werk dat we verzet hebben om ons hoofddoel, de snoezelruimte, te realiseren.
De Afrikaanse manier van doen.
De rommel, vooral in de townships, die bijna elk plekje gras bedekken.
De muren, tralies en prikkeldraad om de huizen te beveiligen, waardoor het veilig maar wel opgesloten voelde.
Woensdag 2 december.
Vandaag echt genoten van onze "schone" snoezelkamer! Ik heb eerst met Carl en daarna met Zintle gesnoezeld en het was prachtig om te zien hoe ze genoten. Met name de ledlamp is een daverend succes, maar ook de kussens, de aquariumlamp vinden ze geweldig. Maar het allerbelangrijkste is volgens mij nog steeds de 1 op 1 aandacht. Carl is normaal een erg druk jongetje en nu was hij zo lief en rustig echt gaaf om te ervaren dat de snoezelruimte een gouden greep was!!
Tussen de middag de tanden van 22 kinderen gepoetst, Patricia heeft de andere helft gedaan omdat, geloof het of niet, Yvonne en Nora in de snoezelruimte in slaap waren gevallen!!!!! Dus de ruimte werkt voor iedereen. Daarna heb ik nog een spelletje met een aantal kinderen gedaan en een poosje met de bal buiten gespeeld.
Dinsdag 1december.
Vanmorgen zijn we gelijk begonnen met het opruimen, de gordijnen ophangen en verder inrichten van de snoezelruimte. De kinderen mochten voor 1 keer niet naar binnen, want we wilden het heel graag vandaag afkrijgen. We konden er niet de hele dag aan werken want vanmorgen was de uitvoering van het kerst toneelstuk en dat konden we natuurlijk niet missen!!
Zaterdag 28 november, Bumbanani day!!!
Vandaag werden we op de gewone tijd opgehaald, dus uitslapen was er niet bij!!! We hadden veel spullen voor de snoezelruimte meegebracht en konden het natuurlijk niet laten om alvast wat in te richten!!! De eerste kinderen kwamen en die hebben er alvast erg van genoten!!!! Vooral Abangile was al helemaal in een andere wereld. Het is nog niet klaar, maar het voldoet nu al aan de verwachtingen, het is prachtig om de kinderen te zien genieten van de zachte kussens en knuffels.
Verder is het nog een vreselijke bende in de kamer, maar dat komt maandag wel weer.
Het is Bumbanani day, dat is een gesponsorde dag die helemaal georganiseerd wordt door vrijwilligers van die vereniging.
Vrijdag 27 november.
Gisteren kregen we te horen dat alle quotes goedgekeurd waren en dat het geld naar de desbetreffende winkels was overgemaakt!!!! Na het werk zijn we naar het kantoor gereden om de benodigde papieren op te halen.
Vanmorgen was het dan eindelijk zover, we konden de spullen gaan halen bij de winkels, hiep, hoi!!!!!
Maureen was zo goed om met Yvonne en Nora mee te gaan naar de eerste winkel en ik bleef op Ithemba om wat voorbereidend werk te doen. Eerst heb ik de foto's van de kinderen op een andere plek gehangen, want het hemelbed werd s'morgens al bezorgd en dat is zo hoog dat de foto's anders niet meer te zien zouden zijn.
DInsdag 24 november.
Mijn plan om Chimoney in bad te doen zou vanmorgen bijna in duigen vallen, omdat ze weer met alle kinderen het toneelstuk gingen oefenen. Ik mocht haar van de lerares (Fezi) na het toneelstuk pas mee nemen, omdat ze willen dat alle kinderen erbij zijn. Omdat we vreesden dat ze vanaf nu elke dag zouden gaan oefenen heb ik maar eens even nagevraagd wat de bedoeling was, omdat er dan niets meer van individuele activiteiten komt!!! Gelukkig was Maureen het er ook niet mee eens en die ging gelijk met Fezi praten. Even later kwam Chimoney naar de vrijwilligers kamer en heb ik haar lekker gebaad. Nou ja, totdat ik haar haar ging wassen, dat kon ze niet waarderen en toen wou ze er helaas gelijk uit!! Daarna hebben we nog een poosje gespeeld en was het alweer tijd om te eten.
Na het eten gaan we zoveel mogelijk kinderen de tanden poetsen en nadat de eerste bus weg was hebben we nog wat met de achterblijvers gespeeld.
DInsdag 24 november.
Mijn plan om Chimoney in bad te doen zou vanmorgen bijna in duigen vallen, omdat ze weer met alle kinderen het toneelstuk gingen oefenen. Ik mocht haar van de lerares (Fezi) na het toneelstuk pas mee nemen, omdat ze willen dat alle kinderen erbij zijn. Omdat we vreesden dat ze vanaf nu elke dag zouden gaan oefenen heb ik maar eens even nagevraagd wat de bedoeling was, omdat er dan niets meer van individuele activiteiten komt!!! Gelukkig was Maureen het er ook niet mee eens en die ging gelijk met Fezi praten. Even later kwam Chimoney naar de vrijwilligers kamer en heb ik haar lekker gebaad. Nou ja, totdat ik haar haar ging wassen, dat kon ze niet waarderen en toen wou ze er helaas gelijk uit!! Daarna hebben we nog een poosje gespeeld en was het alweer tijd om te eten.
Na het eten gaan we zoveel mogelijk kinderen de tanden poetsen en nadat de eerste bus weg was hebben we nog wat met de achterblijvers gespeeld.
Gisteren hadden we een heerlijk dag met uitrusten, met de taxi naar het strand en daar over de vlooienmarkt gelopen. Daarna hebben Yvonne en ik alle moed verzameld en hebben we in de ijskoude Indische Oceaan gezwommen!!!!
Maandag 23 november.
Vanmorgen zaten we op een muurtje op het busje te wachten, dat ons naar de projecten van Be-More zou brengen, toen er een vrouw bij ons kwam praten. Ze vertelde dat ze lid was van een kerk waar het de gewoonte was om elkaar een hug te geven als ze elkaar zagen. Ze vroeg of ze ons ook een hug mocht geven, dus de dag begon al goed!!!!
Na een poosje kwamen de andere vrijwilligers ook en gingen we met Stijn en 14 vrijwilligers op pad.
Het eerste project was Human Dignity een soort peuterschool om de kinderen voor te bereiden op de lagere school. Ze hadden ook een soort workshop voor vrouwen om ze vaardigheden zoals naaien te leren. Bovendien waren ze een soort museum aan het bouwen.
Eerst wil ik graag iedereen bedanken die meeleeft door mijn weblog te lezen, reacties hierop te zetten, een mail of een sms sturen, het doet me heel goed dat er zoveel mensen met me meeleven!!!
Donderdag 19 november.
Vandaag en morgen loopt Stijn (begeleider van de vrijwilligers) mee op Ithemba. We hebben het met hem over onze frustaties over de quotes gehad en dat luchtte op. We hebben ook zelf veel hooi op onze vork genomen door het idee van de snoezel ruimte. Er komt veel bij kijken, maar het blijft een goed idee en er zullen in ieder geval veel kinderen baat bij hebben en plezier aan beleven!!!!!!
Eindelijk is het dan zover, de nieuwe bus is in gebruik!!!!!! De garage is nog steeds niet klaar, maar de bus rijdt in ieder geval. De kinderen kunnen nu in 2 keer weggebracht worden op een veilige manier, en er hoeft nu niemand de deur dicht te houden onderweg!!!
Vanmorgen hebben we eerst de vrijwilligerskamer schoongemaakt, want het heeft gisteren zo hard gewaaid dat er allemaal zand naar binnen was gewaaid, bovendien hadden de kinderen bellen geblazen dus het was een zootje.
We hebben weer 2 van die dingen met een Q ingeleverd en daarna zijn we kerstbomen gaan tekenen en knippen, zodat we daar na het zingen met de kinderen mee konden beginnen.
We gingen al kerstliedjes zingen want over 15 dagen hebben de kinderen al kerstvakantie!!!
Na het zingen dus kerstbomen versierd, we hadden er allemaal veel plezier in en in 2 klassen hangen de bomen al mooi te zijn aan de muur.
Vrijdag 13 november.
Vanmorgen hebben we eerst een meeting met Maureen gehad over het sponsorgeld. Ze was onder de indruk van de hoogte van het bedrag! Er gaat €3000 naar Ithemba, de rest gaat naar de bus voor Ithemba. We hebben besloten dat we in ieder geval een aantal dingen gaan doen en dat zijn:
*een trailer voor achter de bus om de rolstoelen in te doen.
*een kast voor de vrijwilligerskamer.
*een watertap buiten voor de kinderen
*een snoezelruimte.
Er kunnen veel dingen van het sponsorgeld gedaan worden en dat geeft een goed gevoel.
Woensdag 11-11-2009
Het was prachtig weer en om 7 uur zaten we al buiten om te ontbijten omdat we om 7.20 uur opgehaald werden door Sylvia (lerares).
Toen we bij Ithemba aankwamen zijn we eerst de vrijwilligers kamer wat op gaan ruimen en toen kwam Sylvia zeggen dat we als de kinderen kwamen we ze mochten gaan schminken, want er kwamen mensen met een gift voor de kerstviering op 11/12 en dan is het de gewoonte dat de kinderen geschminkt worden!!
Dat was een feest om te doen, de kinderen vinden het geweldig en je hebt dan echt 1 op 1 contact. Eerst maar zo wat gedaan en toen kwam Yvonne op het idee om de jongens met de Nederlandse vlag en de meisjes bloemetjes te beschilderen. Daarna in de spiegel kijken was ook een feestje.
Vertrek op Schiphol zondag 8 november j.l naar Port Elisabeth, Zuid Afrika. Het begon met het telefoontje van Tamara: een lekke band van de auto. Gelukkig hebben ze een auto kunnen lenen en stonden ze bij een tankstation te wachten tot hij open ging. Dit was slecht voor mijn toch al gespannen zenuwen, maar uiteindelijk waren we nog ruim tijd aan op Schiphol.
Na enig zoekwerk vonden we Nora en Yvonne en als verrassing kwam zus Marry ook om mij uit te zwaaien! Na ingecheckt te hebben gingen we met zijn allen nog wat eten en dinken. Om 13.45 moesten we ons melden bij de douane, waarop Tamara mij letterlijk nariep: tot over een jaar ... zo voelt het ook een beetje. Onze eerste vlucht naar Cairo verliep voorspoedig, goede services aan boord. In Cairo aangekomen hadden we 3 uur wachttijd, dit ging snel voorbij. Een groot vliegtuig bracht ons hierna naar Johannesburg, van slapen in die 8 uur kwam niet veel terecht.

Naam: Petra Vlaming
Leeftijd: 61
Was vrijwilliger bij Ithemba van 09 nov 2009 tot 05 dec 2009
Over mij:
Ik ben Petra en ik woon en werk in Zwolle op een dagcentrum voor mensen met een verstandelijke beperking. Mijn droom was ooit om ontwikkelings-vrijwilligerswerk te gaan doen in een ander land. Het bleef bij dromen, totdat ik door twee enthousiaste collega's in aanraking kwam met Be More. Ik vertelde over mijn droom, waarop ze vroegen of ik met hen mee ging!! Na een paar dagen bedenktijd realiseerde ik me dat dit de kans was om mijn droom uit te laten komen. Dus ga ik samen met Nora Dekker en Yvonne Schutten van 08-11-2009 tot 06-12-2009 naar Ithemba in Zuid-Afrika. Ik hoop er veel te leren en met mijn ervaring in de zorg daar een steentje te kunnen bijdragen.Ik heb er heel veel zin in.
Wil je meer weten over Be More, kijk dan even op hun website www.be-more.nl. Je vindt daar het laatste nieuws, meer informatie over mijn project en je kan er donateur worden!
"Een stevige brug bouwen tussen mensen van verschillende achtergronden, culturen en continenten; hen te inspireren deze brug te bewandelen en een blijvende band te creëren tussen beide kanten.
